وقتی تلاش نکنی دلیلی هم وجود نداره زندگی کنی …

پ.ن: البته هیچوقت زندگی سیاه سفید نیست

آرامش قبل از طوفان بود، فردا چه شود … خدا داند

p.s : left too many things incomplete …

پست های منتشر نشده دارن زیاد می شن! دلم میخواد یه چیزی بنویسم که قابل خوندن باشه…

مخاطب هایی که وجود خارجی ندارند… گاهی اوقات انگار با دیوار حرف میزنی

پ.ن: مخاطب خاص(عام)ی ندارد نقطه
پ.پ.ن: پرانتز گذاشتن برای نشون دادن (یا) هستش به خاطر همین نمیتونی بنویسی (یا عام).

خودمو بیخیال نشون بدم Cool ترم … نه؟

اینکه منتظر بمونی یه اتفاقی رد شه بهتره یا هرکاری کنی تا زمان رو احساس نکنی، مخصوصا کارای احمقانه ؟

- این دارو ها رو بگیر
- کی گفته؟
- دکتر
- دکتر چی میفهمه آخه

- نخور! حرامه
- دکتر گفته

پ.ن: بدون شرح

وقتی اطرافت زنده ست تازه می خوای زنده باشی

پ.ن: هنوز جوابی براش پیدا نکردم

تا جایی که برای اینکه به جواب درست برسی، صورت مسئله رو عوض می کنی

پ.ن: اگه میخواستی همه حرفاتو با یه کلمه تموم کنی! چی میزاشتی؟

اگه میشد همیشه یه چیزی رو درست مثل قبلش و از اول ساخت …

یه خاطره ای بود … که فقط بود!

پ.ن: وبلاگم دو ساله شد.

پ.پ.ن: کلا زمان خیلی چیزا رو عوض می کنه، هم افراد رو … هم خاطراتشون رو با اونا